Becks Beware

This is never going near my crotch.

Umay much.

Meron akong alam...Hindi ko sasabihin...Kahit ako'y pilitin hindi ako aamin (?)

Scenario : May kaibigan kang couple, pero mas close ka doon sa isa (B1). Maayus naman ang trato sa iyo ni B2. Alam mong lingid sa kaalaman ni B2, may ginagawang kalokohan si B1...




Tanong : Ano gagawin mo?




Ayaw ko masira pagkakaibigan namin ni B1. Ayaw ko din naman masira relasyon nila ni B2. Pero ako ang nasasaktan para kay B2 dahil dumaan din ako sa ganun...

Good day everyone ^^

8-month-old boy laughing hysterically while at-home daddy rips up a job rejection letter.

Find laughter and happiness even in the most unexpected moments!

Why are you single? By Amy Spencer

If you’re single, I’m sure you’ve asked yourself more than once: “Why me?” As for the answer, chances are your friends and family may have been more than, ahem, generous in offering their opinions, and I’ll bet that little voice in your head has had a say, too. But before you find fault in what you’re doing on the dating scene, take a look at what you’re thinking. You may simply be suffering from a slight spell of dating pessimism. 

I look at dating this way: sometimes it’s not about what actually happens on dates; rather, it’s your explanation of what happened that makes all the difference in your attitude about love, your dating style, and the energy you’re radiating in the presence of your matches. It’s a theory that Martin Seligman, Ph.D., the father of positive psychology and author of Authentic Happiness calls your “explanatory style.” He says that pessimists explain their problems as pervasive (“No one likes me”), permanent (“I’ll be alone forever”) and personal (“I’m not gorgeous enough”). But you’re far more likely to land in a great relationship if you’re an optimist, which means it’s time to start looking at your negative dating experiences as “atypical,” “temporary” and “not about me.” 

Here, for example, are some of the most common (and frustrating) reasons that people believe they aren’t going to find someone to date. If you’ve ever said any of the statements below, I’ll help you pep-talk yourself through the pessimism and remind you of qualities to focus on instead in order to prepare yourself for a successful relationship.

“Nobody is looking for someone like me.” This is a “pervasive” way to look at your situation, declaring that your single status is both far-reaching and without exceptions. But look at what you’re really saying: nobody is looking for someone like you. That is just plain wrong! Take the “specific” point of view instead: for whatever reason, the last few failed dates you had were, indeed, looking for someone different — but so were you! You want someone who loves and appreciates your unique qualities and one-of-a-kind laugh, right? Then keep your eyes peeled for that person. You two just haven’t met yet. 

“I’m cursed. I’ll never meet anyone.” This your way of thinking of your current single status as “permanent” — and it’s obviously not true. You meet lots of new people all the time. You just haven’t met anyone lately that inspired romantic feelings in you, which is more common than you think. As a dating optimist, look at your permanent “table for one” reservation as a “temporary” seat at the bar instead. From now on, tell yourself the truth: “I haven’t met anyone I like yet, but I will.” 

“I’m not attractive/smart/rich/young/hot enough.” Here’s what’s wrong with this reasoning: You’re taking the opinions of strangers too personally. I don’t blame you — it certainly feels personal because it’s not your résumé or pencil drawing that someone is rejecting; that someone is rejecting you. But if someone doesn’t want to date you, it’s not about you personally, it’s about the connection (or lack thereof). I’ll say that again because it’s important: It’s not about you, it’s about the fact that you don’t share a romantic connection with this particular person. You might be face to face with someone who has all the qualities you want in a partner on paper — smart, funny, attractive, driven, comes from a good family — but no matter how many matches you strike, you can’t seem to fire up that crucial spark that sets your hearts aflame. That’s all the proof you need to know it’s not about you; the right partner will be just as into you, too. Forget about what people might think of you and focus on the connection you feel instead. 

“Men/Women just don’t like people as _________ as me.” Yes, they do! Let me ask you this: Do you have a friend? Does one human being out there enjoy spending time with you? Then people do like you — you just haven’t made that specific romantic connection with anyone… yet. 

“I’m better at being single. I guess I’m just supposed to stay single forever.” Just because one failed relationship brought you down doesn’t mean you’re meant to be alone for life. You’re allowed to be “good” at being single — i.e. you enjoy time alone, you fly through your to-do lists and you can handle being dateless at a wedding. Your single status is only “permanent” if you choose to keep it that way! Whatever is making you feel bad about yourself is temporary — it’sone person (or maybe it’s a string of them) who can’t make the connection with your fabulous self, not the whole human race. You’re currently single because you haven’t found a specific person you want to settle down with who loves you completely. That’s the real reason you’re single. But if you want a relationship (because you can be good at that, too!), decide right now that you’re meant to be in one and watch the dating world flock to you and your aura of optimism. 

Amy Spencer writes for Glamour, Real Simple, and New York magazine, among other publications, and is the author ofMeeting Your Half-Orange: An Utterly Upbeat Guide to Using Dating Optimism to Find Your Perfect Match.

source: http://yahoo.match.com/y/article.aspx?articleid=11657&TrackingID=526103&BannerID=729571

Bakit dapat ako maging masaya

Hindi ako makatulog. 2 AM na. Sinasanay ko pa naman din ang katawan ko na tulog na ako ng 12mn at gigising ako ng 7am.


Inaantok na ako, pero hindi matahimik ang utak ko.


March na.


Anu ba ang special sa March?


Una sa lahat, dapat nga mamamasyal kami ng kaibigan ko papuntang Singapore at Bangkok. Nakabili na kami ng ticket at lahat, ilang linggo ko din pinag aralan at pinag planuhan saan kami pupunta at saan tutuloy, anu mga dapat gawin, pwedeng bilhin at masarap kainin... Ngunit hindi ko makukuha ang passport ko on time? Hindi ako makaka alis... Kaysa masayang ang ticket, ililipat ko na lang sa ibang tao, sa ate niya. Inggit na inggit ako, gustung gusto ko talagang makapasyal! Kaya nga ako nag ipun at nagtrabaho nung December para lang dito... *sigh*


Meron naman pakunswelo, makakapunta pa rin naman kami ng Boracay at Puerto Princesa. Hindi ko kailangan ng passport. Beach ready na din ang katawan ko! (harhar) Di yata ako nagmimintis sa pagpunta ng gym at ingat sa diet at lahat.


Pagdating ng April, lilipat na rin ako doon sa bagung condo. Ibinili kaming magkakapatid ni Mama. Para hindi na daw ako magbabayad ng rent, at yung mga kapatid kong pumapasok ng college, kapag pagud na sila umuwi ng Cainta, ang condo ang mas malapit.


Dapat masaya na ako.


Natutunan ko na din naman mahalin yung kwarto ko sa Cubao. Sobrang lapit ko lang sa EDSA pero di ko masyadong dinig ang ingay ng mga sasakyan. Madaling sumakay ng bus o tren. Lagi din may dumadaang mga taxi. Pero ok na din yung may sarili akong bahay...


Bahay ko. Ako pumirma sa kontrata. Akin. Wala na taong pwedeng magpalayas sa akin ulit. Kahit kailan. Bahay ko na ito. Bagung tambayan ko ngayun ang mga home section sa mall at hardware stores. Ako namimili ng lahat ng gagamitin sa bahay! Bawat kwarto dapat may theme ^^ Maglalagay din ako ng mga halaman.


Dapat masaya na ako.


May nagtanung na sa akin, magdadala pa rin daw ba ako ng lalake sa bagung bahay ko? Hinde. Bawal.


Condo naman yun. Maraming kapitbahay. Pwede naman ako kumatok na lang at style kunwari humingi ng malunggay o talbos. Toink!


Behaved pa rin ako. Pramis!


Bukod sa pagpaplanu ng aming Asian tour at Bora-Palawan, inaasikaso ko din yung requirements ko para sa Graduate School. Gusto kong makapasok sa UP Manila. Ang target ko, mag aaral ako at magtatrabaho nang mabuti, at makakapasok ako sa WHO o kaya UN. Mamamasyal lang ako sa ibang bansa, pero dito ko gustong tumira.


Gusto ko ito. Kakayanin ko. Dapat masaya ako.


Magkakaroon din ako ng bagung gadgets! Second hand lang naman lagi ang binibili ko basta in good condition. Kakailanganin ko ng iPod dahil nag-aaral din ako ng Mandarin, at para may sariling music na din ako sa gym. Ibibigay din sa akin ng presyong kaibigan yung Sony Ericsson na Satio kaya makikiuso na din ako sa touchscreen phones at pinakalove ko sa lahat yung 12MP camera para sobrang ganda at linaw na ng mga pictures ko.

Gustung gusto ko ang mga yun. Dapat masaya ako.


Marami din sa mga kaibigan ko bumalik, nakipag ayus, nag uusap na kami ulit. Mabubuo na ulit ang barkada. Kulitan at baklaan galore!


Namiss ko yung mga ganun. Dapat masaya ako.


March 29, 2010 sumama ako sa isang guy na nakilala ko lang sa spa. The sex was awesome.


March 31, 2010 birthday ni Mark. Hindi ko siya binigyan ng regalo. Hindi ko rin siya binati. Pinangakuan niya ako mamamasyal dapat kami sa Bangkok, ilang buwan na ako nag iipon, hindi niya binigay ang passport niya sa akin para iparenew. Hindi yata siya sincere? Yun pa naman ang inasahan ko, matapus ko siyang mahuli sa celfone na may common guy kami. Pinaasa na naman ako.


April 3, 2010. Nahuli niya ako sa chat na kausap yung guy na nakasex ko. Nag break kami, pinalayas ako.


...


...


...


...


...


...




Pero last year pa lahat nang yun hindi ba? Marami na naman nangyaring maganda at maari pang pwedeng mangyari sa akin ngayung taon.


Dapat masaya ako.


Hindi naman ako naghahanap ng kapalit... May mga nakikilala naman ako? May nagkakagusto naman sa akin? Pero hindi ako nagmamadali.


Nalulungkot pa rin ako minsan. May araw na walang text, walang tawag, walang comment sa Facebook o blog, wala din message sa chat? Pakiramdam ko tuloy noon, walang naghahanap sa akin. Invisible ako. Kung mawala ako ng araw na iyon, walang makakapansin.


Pero alam mo? Hindi ako nagtatagal sa ganung pag iisip. Malungkot kaunti, iiyak. Saka ko sasabakan ng sayaw.

Ito ang bagung production number ng mga barkada kong becks. ^^


Lahat ng tao, nakangiti ako. Kaya maraming natutuwa sa akin. Blooming nga daw ako sabi ng mga friends ko pati sa gym. Kung meron daw ba akong inspiration? Hmmm.... tao? Wala. hehehe


Marami akong nababasa sa ibang blog na unrequited love, o kaya naman tampuhan o away, o yung self pity ba dahil sa pagiging single? Yan siguro yung isang bagay na hindi ako makikiuso ^^


Darating din siguro ang araw makikilala ko din siya. Magkakaroon din ako ng "BaaBaa / Sidekick / Kid / Dingding / BFF / Leo" ( hihi oo na chismoso na ako )


Maraming bagay na di ko kayang kontrolin. Hindi rin naman lahat ng bagay kaya kong ayusin. Pero sa kabila ng lahat, dapat maging masayahin ako. 


Kung sino man siya... siguro, hindi pa rin kasi siya ganun kasaya, kasi hindi pa niya ako nakikilala ^^


At pag nangyari yon,


marami kaming lugar na papasyalan


kukulangin ang 8gb sa dami ng kanta namin


marami din kaming magiging pictures (at vid? hmmmm....)


Kaya andito lang muna ako. Iniingatan sarili, nagpaplano. Nag iipon ng masasayang kwento. Marami na din akong pinapraktis na kakantahin ko para sa iyo! Hindi ako nagmamadali, alam ko, darating ka kung kailan di ko inaasahan.


Pero sa ngayun, dapat ako maging masaya.

Orosman at Zafira

Kakauwi ko lang ng bahay (1am) matapus mapanuod ang 8pm show. Alas onse naman natapus ang palabas pero sadyang historical din ang ginawang traffic ng EDSA celebration, dagdag pa ang planter boxes na nilagay ng MMDA kaya lalong sumikip ang daan.


Well, ayus lang naman. Umuulan ng mga pulis at sundalo kaya't umaagos din ang testosterone sa kalsada. 


So kamusta naman ang play? Pangalawang beses ko na nanuod ng play ngayung taon at ito ang aking napagtanto : HUWAG na bumili ng mamahaling ticket. P854 ang binili kong ticket, orchestra right, Row A. Katapat ko na talaga ang stage sa sobrang lapit pwede ko na isampal ang mukha ko sa abs nilang lahat. Tiniis ko pa naman hindi maglaro ng Tekken sa arcade para lang maipun ang magandang ticket. Sa totoo lang, hindi naman napupuno ang venue? At kapag may bakante sa orchestra center, pwede ka naman lumipat!


Hindi mo pa rin sinagot Seth, kamusta nga ang play!? Oo na heto na...




1. Natuwa naman ako at nagsimula ang palabas on time.


2. Talaga namang kinilabutan ako sa boses ni Tao Aves (Zelima). Winnur din ang eyelash extensions niya. Higit sa lahat, napagkamalan ko siyang si Jaya.

3. Mahusay ang naging blending ng lighting, music, at ang kanilang choreography. Panalo din ang costumes! Sana pwede nilang ibenta yung pants? Dahil sa mga epek na ito, damang dama ko ang bawat eksena ng giyera (merong 3).


4. Love na love ko si Maita (Zafira)! Actually, siya lang yung pinaka maangas sa lahat ng bida. Prinsesang lumalaban! (haaay! naalala ko na naman si Lili ^^ ) Go gurl! Buti pa nga siya may napatay na kalaban, si Orosman, wala.


5. Oo na, aaminin ko na, bumili ako ng ticket dahil sa mga narinig ko na "sobrang ganda raw... ng abs" kaya nga ako nasa front row di ba? Sige na nga, maangas na ang mga abs nila lalo na yung kay Jay Gonzaga (Orosman) at Kevin Concepcion (Zelim). Parang nananadya pa nga yata na pinahiran ng langis para kumintab. Shet. 


Pero kung walang abs, hindi na sana pinilit? Sisisihin ko dito ang makeup artist. Iginuhit lang ng foundation ang 4 packs sa tiyan ni Red Concepcion (Aldervesin). Wala naman kinalaman yung abs sa performance niya eh? Napakalapit ko lang natawa ako nung napansin ko.


Sumkindava OA lang nung nagkaroon ng standing ovation dahil kay Jay Gonzaga. Ok, he's good but it wasn't THAT good. Unless abs ang pinapalakpakan nila? Naalala ko tuloy yung New Moon. Hindi ko siya pinanuod dahil sadyang nakornihan ako sa Twilight pero maraming taong bumili ng ticket kasi topless si Taylor Lautner sa maraming eksena.

Dahil jan, dodoblehin ko na ang sets ko sa ab roller.


6. Talaga namang sumakit ang ulo ko dahil luma at malalim na Tagalog ang dialog. Pagkatapus ng first act nagkaroon ng 10 minute intermission, narinig ko ang 2 Fil Am na nag uusap:


Guy 1: Hey Charles, are you actually understanding anything?


Guy 2: None at all, but I think it's got something to do with fighting for their freedom...


Nice try kid.


7. "Kasumpa-sumpa man, pag-ibig, pag-ibig at pag-ibig pa rin". Lech.


8. Hindi ako nakarelate sa kwento. Hindi naman magulo ang plot. Siguro, sa panahon nila, naniniwala silang iisang tao lang ang para sa kanila, tulad ng pag iibigan nina Gulnara at Aldervesin, Orosman at Zafira (insert song : huwag ipapatay...). Ito man ay modernong adaptasyon sa lumang panitikan, moderno na din kasi ang pananaw sa pag-ibig: pwedeng marami, pwedeng paisa isa (one at a time), kung kaya mo din mag juggle at multi task much better


Bitter much.


9. Naarouse lang ako nang kaunti dun sa eksenang nakagapos si Orosman dun sa scaffolding with wheels. Oh yeah!




Try ko naman manuod ng Zaturrnah.

BOTTOMS UP !!!

(mejo magulo ang entry na ito, basta sulat lang ako ng sulat muna)


Bottom ako.


Confeeermed. Notarized. PRC licensed. Venus rune symbol on my forehead. Bottom.


Sa lahat ng Nursing subjects, naging favorite ko ang Psych. 


Minsan after gym, me and my friends hung out in this newly discovered cafe with free wifi ^^


"Paano mo nalamang top/bottom ka?" tanung ko. Natahimik sila. Napaisip. hehe


Open naman sila to talk about bed roles. Pero ngayun lang yata nila narinig ang ganung klaseng tanung. Lahat kasi halos ng behavior ng tao, may explanation sa Psych. Ako naman, between top/bottom/versa , I stuck out being bottom.


Bakit?


Sinubukan kong balikan ang mga experiences ko nung bata pa ako. Importante ang history sa psycho analysis, dun maaring hanapan ng explanation gamit ang mga theories. Ito ang mga natandaan ko so far:


#1 - Nagkaroon ako ng Oedipus Complex


n.
In psychoanalysis, a subconscious sexual desire in a child, especially a male child, for the parent of the opposite sex, usually accompanied by hostility to the parent of the same sex.

Sa di nakakakilala kay Oedipus...

"He fulfilled a prophecy that said he would kill his father and marry his mother, and thus brought disaster on his city and family."

Hayun nga. Sa preschool age kasi, dapat ang love item ng bata ay ang same sex parent. Ito ang edad na dapat nahuhulma yung identity ng isang bata bilang isang lalake o babae. Nakukuha niya dapat ang qualities at attributes na ito sa kanyang ama o ina. Dahil nga lumaki ako na wala masyado sa bahay si Papa, mas naging close at nanatiling close ako sa female members of the family at mas nadisappoint  sa akin ang Papa ko kasi nga hindi ako brusko o astigin. Nung una, ayaw ko nga mag martial arts. Ayaw ko mag exercise kasi ayaw ko pinapawisan. Ngayun naman pinakita ko nag ggym na ako. Ayaw din naman niya na puro ako aerobics at masyado daw akong balingkinitan? LOL. Ang hirap talaga para sa akin makuha ang affection ng Papa ko.


Naalala ko din, nung nasa puberty ako, ang tinanung ko kay Mama: "paano ka ba niligawan?". Patay. Si Mama naman, kwento agad. Di niya siguro naisip na kikiligin ako at maiinggit sa kanya. So ang idea ko tuloy... paano ba ako liligawan, hindi paano manligaw? Girl ako girl ako girl ako (mantra). Pakkk !!!


#2 - Nung una, ang tingin ko sa bottom, inferior role. Ang akala ko, importante yun para makuha yung love and affection nung top.


Nakwento ko nga sa isang post na napakadali sa aking makuha ang affection ng girls, pero sadyang hirap na hirap ako pagdating sa guys? Wala akong kuya dahil ako na ang panganay. Wala din akong ibang father figure. Kaya siguro ang taste ko din sa guys yung mas mukhang manly kaysa sa akin, moreno, kalbo, mukhang mambubugbog (Hi Cio! ^^). Sa kanila (tops) lang ako tumitiklop. 


Bottom lang bed role ko. Everything else, I strive to be on top. Alam ng close friends ko how competitive I can be. Ayaw ko magpatalo. Pabilisan kumain, paramihang kumain, pataasan ng score, patagalang hindi huminga, paramihan ng baso ng iced tea, etc. lalong lalo na sa sports, trivia, academics (except Math siguro).


*Balik sa usapan sa cafe*


Elly :  "Ako di ko na maalala? Pero sinubukan ko naman pareho. Enjoy ko naman pareho, pero di ako papayag magpabottom kung mas malaki ang akin kesa dun sa partner ko?"


ER : "Di ko rin masyadong maisip, basta ang gusto ko top ako."


Hmmm... si ER pala yung top, akala ko si Francis. Mas malambot at galawgaw, kasama na rin siguro na soft ang features ni ER kaya inisip ko siya siguro ang bottom sa kanila. Mali ako.


Ayon sa aking online research (at collated experience), hindi dahil manly/brusko/macho kumilos ang isang guy ay top siya. Hindi rin dahil malambot/effem/drag queen ang isang guy, automatic bottom na siya? Though parang nakakalokang isipin naka drag costume ang gagahasa sakin... thats just sooo wrong in so many levels. 


Nung nagsisimula pa lang akong mag explore, 2 lang kasi options na alam ko noon: top o bottom.


Bakit may labels?


# importante siya sa paghahanap ng partner... kung mag complement ba kayu sa isa't isa. 


May kilala akong ibang guys na di comfortable na pag usapan ang preference nila, pero ako tinatanung ko na simula pa lang kesa mafrustrate ako later on after all the emotional investment.


We have certain expectations din naman?


Bottom - bottom = I heard it once, pero quite rare. Like, anu ang gagawin ko sa isa pang bottom pang nakulong kami sa room? Mag pillow fight? Mag bungguan? Sayang naman ang condom, hindi magagamit.


Mike : "May solution naman jan, kumuha kayu ng double ended na dildo"


Seth : "Ayy. Effort. Saka ayaw ko ng lamangan? Pano kung mas mahaba naipasok sa kanya o ayaw niya gumalaw di ba?"


Top - top = Buti pa sila? Well, minsan nagkakasundo. May kilala akong 3 couple na ganito.


1st - Wala naman sa kanila may gusto ng anal, so walang lamangan


2nd - Gusto nila ng anal, pero walang gustong pumayag kaya nag iinvite sila ng bottom as 3rd wheel


3rd - May scheduling. Salitan. Pero sa totoo lang, wala naman sa kanilang nag eenjoy maging bottom. Yung isa, dinadaan na lang sa fake na ungol para matapus at labasan agad. 


Nagiging issue din siya pagdating sa monogamy. Hindi naman pumapayag yung isa na lagi na lang siya yung bottom o kahit silang dalawa, hindi naman magaling na bottom. *sigh*


Tag team din kami noon ni Mike sa IRC. Napapatumbling na lang kami pag may nagmemessage sa kanyang "top" kahit ina-advertise din naman niyang top siya.


Mike : "Anu gagawin ko sa iyo eh top tayu pareho?"


Chatter : "Napag uusapan naman yan..." (PAAKKK !!!)


Pero totoo din naman, may mga taong ready mag adjust, depende sa gusto ng partner nila, basta totoong mahal nila...


Paano yung mga versa? .............. Hmmm mutant ang tawag ko sa kanila, personally. Dala na din siguro ng evolution ng mga beckie. At least, mas marami silang options? Kaso ang experience ko sa mga versa, well, di maganda. For one, kaagaw ko sila sa mga tops, at pag sila naman ang naging top, hindi rin masyadong marunong. LOL


ER : "Bakit di mo try maging versa?"


Seth : "Naku, di ko i-give up ang career ko noh? Hiatus lang ako sa ngayun. Pero nasubukan ko na din naman mag top, sa mga ex ko. Nilabasan naman ako nun, pero di ko siya masyadong naenjoy talaga? Isa pa... di ako equipped maging top. Sa personal standards ko bilang bottom, di ako papasang top. I mean, it goes up, I'm happy with it pero di ko siya ginagamit. Bottom nga ako eh? Di naman dapat issue ang size... di ba?"


Elly : "Meron nga mga guys na ganyan. Di naman kalakihan pero mas trip nilang maging top?".


Seth : "Oo nga, pero nasa performance pa din? Di naman dahil malaki mahusay. Nasa technique din"


*apir*




(to be continued)